Huwebes, Enero 29, 2015

45 TAON NG MALASAKIT AT HABAG: Reflection for the Feast of St. John Bosco - January 31, 2015 - YEAR OF THE POOR

Apatnapu’t limang taon ng malasakit at habag... Ito marahil ang maibibigay kong paglalarawan kung ano na ang parokya ni San Juan Bosco pagkatapos ng apatnapu’t limang taon.  Lahat ay biyaya na nanggaling sa Maykapal, biyayang nagpapakita ng Kanyang awa at malasakit sa ating lahat na kabilang sa parokyang ito.  Sariwa pa sa atin ang ala-alang iniwan ng Santo Papa Francisco.  Saksi tayo sa muling pagsigla ng ating pananampalataya at kung paanong ang presensiya ng ating mahal na “Lolo Kiko” ay nagbigay sa ating Simbahan ng pinanibagong pag-asa at lakas. 

Nagkataon din na ang tema natin sa taong ito ng ating kapistahan ay pagtugon sa panawagan ng Santo Papa sa atin:  “Simbahang bukas palad tumutugon sa mga kapus-palad.”  Sa pagdiriwang ngayong Taon ng mga Dukha”  o “Year of the Poor”  ay binibigyang halaga natin ang ating pananagutan sa ating mga kapatid sa parokya na higit na nangangailangan.  Totoong marami sa atin ay hikahos sa buhay at marahil ay kakaunti ang kakayahang makatulong sa mga kapus-palad.  Ngunit tandaan natin ang paalala ng ating Inang Simbahan na “walang taong masyadong mahirap upang hindi makatulong sa iba!”  Kaya nga’t ang malasakit at habag na ipinakita sa atin ng Poong Maykapal sa loob ng apatnapu’t limang taon ay nararapat din na ipakita natin sa ating kapwang mga kapus-palad bilang isang Simbahan. 

Mga kapatid ko kay Kristo, tayo ay biyaya sa isa’t isa.  Ibinigay tayo ng Diyos sa ating kapwa upang maging instrumento ng Kanyang awa at pagmamahal.  Nawa ang masayang pagdiriwang ng ating kapistahan ay hindi lamang huminto sa kainan, inuman, kantahan at sayawan.  Mahalaga ang mga ito sa kasiyahan ng pagdiriwang ngunit mas magiging makabuluhan ang ating kapistahan kung magkakaroon tayo ng malasakit, habag, at pagmamahal sa isa’t isa. 


Maligayang kapistahan sa inyong lahat!  

Sabado, Enero 24, 2015

PADRE DE PAMILYA: Reflection for the 3rd Sunday in Ordinary Time - Year B - January 25, 2015 - YEAR OF THE POOR

May kuwento tungkol sa tatlong magkakaibigang pari.  Naupo sila at nagkwentuhan ng kanilang sikereto:  Unang Pari:  "Pare, may sikreto ako na kayo lang dapat ang makaalam.  Nakabuntis ako at may anak akong sikretong inaalagaan."  Ikalawang Pari:  "Ako naman, nilulustay ko ang koleksyon ng Simbahan at hindi ko na alam kung paano ito maibabalik."  Ikatlong Pari:  "Ako din may sikereto na dapat walang makakaalam... TSISMOSO AKO!"  Patay! hehehe...  Kagabi habang hinhanda ko ang aking homiliya at nanonood ako ng I-WITNESS ay nakahatak sa aking atensiyon ang pamagat ng kanilang palabas: PADRE DE PAMILYA..  Ito ay tungkol sa mga paring nagkaroon ng asawa at mga anak at patuloy nilang ginagampanan ang kanilang tungkulin.  Kabilang sila sa mga paring ipinaglalaban ang tinatawag na "Optional Celibacy" na ang ibig sabihin ay  hindi obligado ang pagiging walang asawa ng pari.  Nakaka-intriga sa simula ang palabas sapagkat kahit mismo ang mga tao sa kanilang lugar ay tanggap ang kanilang katayuan at patuloy sila sa pagganap ng kanilang tungkuling pagmimisa at pagganap sa mga sakramento.  Sa katunayan ay vinideo pa nila ang pagbibinyag ng pari sa kanyang sariling anak at ang misa na kanilang ipinagdiwang.  Balak daw nilang ipalabas ito kay Pope Francis para makita ang kanilang kalagayan.  Tama ba ito o mali? Noong dumalaw ang Santo Papa dito sa atin, ang unang Misa na ipinagdiwang niya ay ang misa sa Manila Cathedral kasama ang mga obispo, pari, mga madre at relihiyoso. Bagamat hindi naman pinagbawalang dumalo ang mga layko, marahil ay sinadya niya munang kausapin ang mga "hinirang ng Diyos sa paglilingkod"  upang bigyang diin ang mahalagang papel nila sa paghahatid ng Mabuting Balita ni Kristo.  Ang kanyang unang pananalita ay ang tanong ni Jesus kay Pedro na "Do you love me?"  na naging katatawanan sapagkat sumagot ang kongregasyon ng "Yes!"  At binigyang diin ng Santo Papa sa kanyang mga tagapakinig na: "All pastoral ministry is born of love...  a sign of God's reconciling love!"  Ibig sabihin, sa aming tagapaghatid ng Mabuting Balita ni Kristo, bilang mga "hinirang" ng Diyos, ay hindi dapat mawala ang pag-ibig na umuunawa, nagpapatawad at nagpapakasundo.  Nang tinawag ni Jesus ang mga alagad ay kapuna-puna ang agarang pagtugon nila sa pagtawag ni Jesus.  Iniwan nina Simon at Andres ang kanilang lambat.  Iniwan naman ni Santiago at Juan ang kanilang amang nasa bangka at sumunod din kay Jesus. Totoong ang pagpapari o pagiging relihiyoso/relihiyosa ay personal na pagtugon sa pagtawag ni Jesus.  At marami ang tapat na patuloy na tumutugon sa pagtawag na ito.  Iniwan nila ang kanilang pamilya at ang pagkakataong magkaroon ng pamilya para kay Kristo.  Ngunit may ilan na sa kanilang pagtugon ay nagkamali sa kanilang desisyon.  Masasama ba silang tao dahil nagkamali sila?  "Who am I to judge?" sabi nga ni Pope Francis.  Bilang Simbahang may AWA at MALASAKIT dapat ay iparamdam sa kanila ang pagmamahal na umuunawa at nagpapatwad.  Hindi ibig sabihin na sainasang-ayunan natin ang mga PADRE DE PAMILYA sa kanilang ginawa.  Sabi nga ni retired bishop Oscar Cruz, noong sila ay naging seminarista at naging pari ay alam nila ang batas ng celibacy.  Hindi naman tama na dahil nilabag nila ito ay babaguhin natin ang batas!  Ngunit hindi rin naman tama na pabayaan sila ng Simbahan.  Hindi tama na itrato silang "masama" sapagkat nagkamali sila.  Ang pagbisita sa atin ng Santo Papa ay nagpapaalala sa ating ang Simbahan ay isang INA na laging handang tanggapin at patawarin ang kanilang mga nagkamaling anak.. Hindi ito pangungunsinti sa maling nagawa nila. Hindi ito pagbibigay daan para sang-ayunan ang mali.  Ito ay pagpapakita ng MALASAKIT at HABAG ni Kristo sa kanyang mga kapatid.  Kung mayroon man tayong natutunan sa pagdalaw ng Santo Papa ay ang pagkakaroon ng mas malawak na pag-intindi sa mga taong nagkakamali. Siguro ay nakakasalubong natin sila araw-araw.  Marahil ay nakakdaupang-palad natin sila at nakakausap. Ituring natin silang kabilang sa ating pamilya.  Iisang pag-ibig ang nagbubuklod sa atin. Ang Diyos ng pag-ibig ay patuloy sa Kanyang pagmamahal sa kabila ng ating pagiging makasalanan. Siya ang tunay na PADRE DE PAMILYA na nagbubuklod sa Kanyang mga anak.  Kung tinatanggap ka ng Diyos... sino ka para hindi tanggapin ang kapwa mong nagkamali?    

Sabado, Enero 17, 2015

ANG MAGING TULAD NG ISANG BATA: Reflection for the Feast of the Sto. Nino - January 18, 2015 - YEAR OF THE POOR

"DO YOU LOVE ME?" Sabi ni Pope Francis sa simula ng kanyang homiliya sa Manila Cathedral sa harap ng mga obispo, pari, relihiyoso, madre at mga seminarista, sagot nila at naming nasa labas ng Manila Cathedral ay isang malakas na YES!!!" Napangiti si Lolo Kiko at sabi nya, "Thank You very much!" Napangiti siya kasi binabasa lang naman niya ang simula ng binasang Ebanghelyo na ayon kay San Juan.  Na WOW MALI kami ni Lolo Kiko... pero na WOW TAMA naman namin siya!  Totoong totoo naman talagang mahal na mahal ng mga Pilipino ang Santo Papa.  Mula pa sa unang Santo Papang dumalaw sa atin sa katauhan ni Blessed Paul VI noong 1970, sa dalawang pagdalaw ni  St. John Paul II, noong 1981 at 1995, at ang inabangan nating pagdating nang ating kasalukuyang Santo Papang si Papa Francisco, ay talagang ipinakita nating mga Pilipino na tayo ay bansang nagmamahal sa Santo Papa!  Saang bansa ka nga naman makakakita na kahit may bagyo na ay di pa rin natitinag ang mga tao sa paghihintay at nakapagdaos pa ng misa habang binabayo ng malakas na hangin at ulan?  O napakahabang linya ng mga taong matiyagang nag-aabang ng halos limang oras upang ilang segundo lamang masilayan ang pagdaan ng kanilang pinagpipitagang Kahalili ni Kristo?  ONLY IN THE PHILLIPPINES!  Ngunit sa mga Santo Papang dumalaw sa atin ay may kakaibang katangiang nagpapatingkad kay Papa Francisco at yan ay ang kanyang kapayakan o simplicity.  Kaya nga't hindi nakapagtataka na ang bilin niya sa mga pari at relihiyoso at relihiyosa ay iwaksi ang materialismo at mumuhay na dukha at payak tulad ni Kristo.  Ang pagdiriwang ng Santo Nino ay parehong aral din ang ibinibigay sa atin.  Ang wika ni Jesus: "Ang sinumang hindi tumatanggap sa paghahari ng Diyos tulad ng isang maliit na bata ay hindi mapapabilang sa mga pinaghaharian niya.”   At ano ang katangiang nasa isang maliit na bata na nais ni Jesus na ating makamit? Walang iba kundi ang kapayakan at kababaang-loob!  Ang isang maliit na bata ay walang maipagmamalaki sa kanyang sarili. Kalimitan ang mga magulang ang dahilan kung bakit nagiging mapagmataas ang kanilang mga anak.  Ang bata ay payak. Hindi magarbo ang pamumuhay. Habang tumatanda ay doon dumadami ang kanyang nais makamtan sa buhay na kalimitan ay mga bagay na materyal.  Nais ni Jesus na taglayin natin ang dalawang katangiang ito ng mga bata.  Tanging ang kababaang-loob ang makapagbibigay sa atin ng tamang pananaw sa buhay upang iwaksi ang makamundong pagnanasa ito man ay kayamanan, posisyon o katayuan sa buhay!  Isa rin itong paraan upang maipakita natin ang malasakit sa ating mga kapatid na mahihirap ngayong Year of the Poor.  Isa pang katangiang nais kong idagdag ay ang pagiging masiyahin ng mga bata.  Walang Kristiyanong malungkot sapagkat ang ating Diyos ay Diyos na buhay!  Nais ni Jesus na maging masasaya tayong kanyang mga tagasunod sapagkat ang hatid Niya ay pag-asa at kaligtasan.  Tinaglay ni Papa Francisco ang mga katangiang ito at ito rin ang nais niyang taglayin natng mga Kristiyano.  Maging simple sa ating pamumuhay mapagkumbaba sa pakikitungo sa ating kapwa at maging tagapaghatid ng ligaya ng Mabuting Balita ni Kristo sa iba!  Hindi ko alam kung talagang sinadya ng Santo Papang itapat ang kanyang pagdalaw sa Kapisthan ng Banal na Sanggol ngunit sinadya man o hindi, ito ay isang mabiyayang pagkakataon para sa ating mga Pilipino. Mabuhay ang Santo Papa!  Mabuhay ang Santo Nino!  

Sabado, Enero 10, 2015

TULAY NG MALASAKIT AT HABAG...ANG ATING IKATLONG EPIPANYA: Reflection for the Feast of the Lord's Baptism Year B - January 11, 2015 - YEAR OF THE POOR - NOVENA FOR THE VISIT OF POPE FRANCIS

Ang Kapistahang ipinagdiriwang natin ngayon ay tinatawag din na ikalawang Epipanya o Pagpapakita ng Panginoon.  Ang kapistahan ng Epipanya na ating unang ipinagdiwang ay pagpapakita na si Jesus ay Hari ng mga bansa na sinasagisag ng inialay sa kanyang ginto.  Ang hari ng sanlibutang ito ay tunay na Diyos na sinasagisag ng kamanyang o insenso at ang mira naman ang nagsasabing Siya ay tunay na tao na dumanas din ng paghihirap.  Kung ang unang Epipanya ay nagpakita na siya ang hari ng sanlibutan, ang ikalawang Epipanya naman ang nagpapakita na si Jesus ang "Lingkod na Anak na lubos na kinalulugdan ng Diyos." Ngunit may isa pang mahalagang ipinapakita sa atin ang Pagbibinyag kay Jesus at ito ay ang kanyang MALASAKIT sa tao sa pagpapakumbaba niyang paglapit kay Juan upang magpabinyag upang makiisa at pasanin ang ating mga kasalanan. Gaano ba kalaki ang malasakit Niya sa atin?  "May isang lasing na naglalakad sa isang madilim na kalsada. Dala ng kanyang kalasingan ay hindi niya napansin ang isang malaki at malalim na hukay sa kanyang daraanan. Natural, nalaglag siya sa hukay! Natauhan siya at nang makitang may kalaliman ang hukay at imposibleng makalabas ay naglakas-loob na s'yang sumigaw upang humingi ng tulong. Mabuti na lang at may isang lalaki ring napadaan sa hukay at ng makita ang lasing sa ibaba ay bigla s'yang tumalon! Laking pagkagulat ng lasing at tinanong siya: "Anung ginagawa mo dito?" Sagot ng lalaki: "Narinig ko ang sigaw mo... medyo mahina, kaya tumalon ako para samahan ka... samahan ka para mas malakas ang sigaw natin!" Tanga lang di ba? hehehe... Gaano kalaki ang malasakit Niya sa atin?  Ang Diyos ay naging tao upang samahan at damayan tayo kahit alam Niya ang kahihinatnan ng Kanyang desisyong maging tao.  Ginawa Niya ito sapagkat nais Niyang madama ant ating paghihirap at maging kabahagi nito.  Ang salitang MALASAKIT ay binubuo ng dalawang salita, MALA at SAKIT.  Alam natin ang ibig sabihin ng SAKIT at marahil ay nakararanas tayo nito.  Ang ibig sabihin na MALA ay "parang..."  Ibig sabihin ang malasakit ay "parang naghihirap ka rin" tulad ng iba, Ito ay pagpapakita ng pagdamay at pakikiisa sa abang kalagayan ng ating kapwa.  Ito rin ang ibig sabihin ng "Mercy and Compassion" na tema ng pagdating ng ating Santo Papa Francisco. Nais niyang ipadama sa atin ang MALASAKIT AT HABAG ng Diyos.  Nais niya ring ipakita na ito rin ang nais ng Simbahan na ipakita natin sa bawat isa. Sa papaanong paraan?  Isa sa mga titulo ni Papa Francisco ay SUMMUS PONTIFEX.  Ang ibig sabihin nito sa ating wika ay "Dakilang Tagapagtayo ng Tulay".  Ito naman talaga ang misyon ng Santo Papa, na siya ay maging tulay ng pagkakaisa at pagkakasundo sa ating mundo hindi lang sa ating Simbahan.  At ito rin ang paraang nais ni Papa Francisco na gawin natin... ang magsilbing tulay upang mapalaganap natin ang pagkakaisa sa ating kapwa at upang maitulay natin ang bawat isa patungo sa Diyos lalo na ang mga malalayo sa ating Simbahan. Kung mayroon mang dapat pagpakitaan ng awa at malasakit ay silang mga inilalayo ang kanilang sarili sa Simbahan dahil na rin siguro sa mga pangit at maling imahe na ating ipinakikita.  Si Jesus ang pinakadakilang tulay natin sa Ama at dahil dito ay lubos Siyang kinalugdan ng Diyos.  Tayo rin ay kalulugdan Niya kung magsisilbi tayong tulay na may malasakit at habag sa ating mga kapatid na nangangailangan.  Ito ang Epipanya na inaasahan Niya sa bawat isa atin!

Sabado, Enero 3, 2015

ANG PAGPAPAKITA NG AWA AT PAGDAMAY : Reflection for the Solemnity of the Epiphany - Januray 4, 2015 - YEAR OF THE POOR

Happy Three Kings?  Alam n'yo bang MALI ang pagbating ito?  Una, hindi naman sila talaga HARI. Wala naman binanggit sa Ebanghelyo ni San Mateo na mga hari ang bumisita kay Jesus.  Ang sabi sa Ebanghelyo, sila ay mga PANTAS, mga taong matatalino at may kakaibang kaalaman sa siyensya. Ikalawa,  hindi sila TATLO.  Wala namang binggit na bilang ng mga pantas si San Mateo.  Ang sinabai ni San Mateo ay may tatlong regalong inihandog ang mga pantas ng matagpuan ang sanggol na Jesus sa sabsaban.  Ikatlo, ay parang hindi angkop ang salitang HAPPY.  Mukhang hindi na masasaya ang mukha iba sa atin!  Marahil  naubos na ang pera noong nakaraang Pasko at Bagong Taon! hehehe.  Ang tamang pagbati pa rin ay MERRY CHRISTMAS! Sapagkat ngayon ay bahagi pa rin naman ng panahon ng Pasko.  Sa katunayan, sa ibang bansa, ang tawag dito ay ikalawang Pasko at sa araw na ito sila nagbibigayan ng regalo.  Kaya ang mga ninong at ninang na tinaguan ang kanilang mga inaanak ay hindi pa rin ligtas ngayon. Ibig sabihin puwede pang habulin ang mga ninong at ninang na nagtago noong nakaraang Pasko!  Ang tamang pagtawag sa kapistahang ito ay EPIPANYA na ang ibig sabihin ay PAGPAPAKITA.  Ipinakita ng Panginoon sa pamamagitan ng pagbisita ng mga Pantas na Siya ang tunay na HARI ng sanlibutan, na Siya ay tunay na DIYOS, at Siya rin ay tunay na TAO na daranas din ng kamatayan. Kaya ang Anak ng Diyos ay tinawag nating "Emmanuel" na ang ibig sabihin ay "Ang Diyos ay sumasaatin."   Inako ng Diyos ang ating pagkatao at nanirahan Siya kapiling natin.  Naging katulad Siya natin, maliban sa pagiging makasalanan upang iparamdam sa atin ang pag-ibig at AWA ng Diyos.  Ipinakita Niya ang Kanyang PAGDAMAY sa ating sa pag-ako Niya ng ating mga kahirapan at sa kahuli-hulihan ay ang kamatayan ng ating katawang lupa.  Akmang-akmang ito sa tema ng pagdalaw ng Santo Papa dito sa atin sa darting na January 15-19, 2015.  MERCY AND COMPASSION ang tema ng kanyang pagdalaw.  Nais niyang ipadama sa atin, bilang pinuno ng Smibahan, ang AWA AT PAGDAMAY ng Diyos! At ito rin ang hamon niya sa ating lahat: na sana ay kaya rin nating ipakita at ipadama ang AWA ar PAGDAMAY ng Diyos sa ating kapwa, lalong-lalo na sa mga higit na nangangailangan.  Nagkataon na ngayon din ay Year of the Poor para sa Simbahan natin dito sa Pilipinas.  Pinapaalalahanan tayo na bigyan natin ng natatanging pansin at pagkalinga ang mga materially poor nating mga kababayan.  Sila dapat ang unang pinapakitaan natin ng awa at pagdamay.  Tandaan natin na hindi hadlang ang ating pagiging mahirap upang hindi tayo tumulong sa iba.  Mag-isip tayo ng mga konkretong gawain upang maipadama natin ang ating pagdamay sa kanilang abang kalagayan  Suriin din natin ang uri ng ating pamumuhay at tingnan natin kung ito ba ay isang malaking paglapastangan sa kalagayan ng mga kapatid nating mahihirap.  Tandaan natin na ang mga biyaya at pagpapala ng Panginoon ay hindi atin. Ipinagkatiwala lamang ito sa atin upang magamit din natin sa pagtulong sa ating mga kapatid na higit na nangangailangan. Sa pagpasok ng Bagong Taon, nawa ay hindi lang kasaganahan ng pamumuhay ang ating mithiin.  Hilingin natin sa Panginoon ang kapayapaan sa ating mga sarili.  Anhin mo pa ang kasaganahan kung araw-araw ka namang nabubuhay sa pagkabalisa at takot?  Ang pagpapakita ng AWA at PAGDAMAY ay makatutulong upang magkaroon tayo ng kapayapaan sa ating mga sarili. Ang pagtulong sa ating kapwa ay nakapagbibigay ng tunay na kaligayahan at kapayapaan sa mga gumagawa nito.  Ito ang EPIPANYA na kasalukuyang panahon. Ito ang Epipanya nating mga Kristiyano... IPAKITA NATIN ANG AWA AT PAGDAMAY NG DIYOS sa ating mga kapatid lalong-lao na sa mga mahihirap.

Martes, Disyembre 30, 2014

KAPAYAPAAN SA BAGONG TAON: Reflection for NEW YEAR 2015 - Solemnity of Mary Mother of God - World Peace Day - January 1, 2015

Ang unang araw ng Bagong Taon ay pagdiriwang din ng ARAW NG KAPAYAPAANG PANDAIGDIG na kung saan ay ipinagdarasal natin na magkaroon nawa ng kapayapaan sa ating mundo, sa ating bansa at sa ating mga sarili.  Nararapat lang sapagkat marami sa atin ay papasok sa bagong taon na maraming agam-agam at pagkabalisa sa kanilang sarili.  Dinadaan na lamang natin sa ingay ng paputok ang ating mga pangamba sa taong darating.  Pero sabi nga ng aking nabasang isang kasabihan: "WORRYING DOES NOT TAKE AWAY TOMORROW'S TROUBLES, IT TAKES AWAY TODAY'S PEACE!"  (Mumoy Batangueno).   Kaya nga naangkop na ipinagdarasal natin sa unang araw ng Bagong Taon na pagkalooban tayo ng Panginoon ng TUNAY NA KAPAYAPAAN sa ating mga sarili at ng sa gayon ay masalubong natin ang bagong taon ng mahinahon at taglay ang katapangang tatalo sa ating pagkabalisa at pag-aalinlangan.    Kung ating titingnan ay ang dami nating ritual na ginagawa upang salubungin ang bagong taon ng masaya at masagana at kontrahin ang ating mga pangamba sa buhay Naririyan na ang pagbating MANIGONG Bagong Taon na ang ibig sabihin ay MAPAGPALANG Bagong Taon!  Naririyan na ang mga bilog na prutas sa ating lamesa, ang pagsusuot ng mga pulang damit at mga disenyong POLKA DOTS  o mga bilog na hugis,  nariyan na ang mga paputok upang palayasin ang MALAS at papasuking ang SUWERTE sa ating mga bahay, Iisama na rin natin ang usok na dala ng pulbura), nariyan na ang paggawa ng NEW YEARS RESOLUTION, at marami pang iba...  Anuman ang ating mga ritual na gawain ay hindi ito makasisigurong magiging mapayapa at masagana ang taong darating.  Tatlong bagay lang ang maipapayo kong maaring makatulong sa ating lahat sa pagsalubong sa Bagong Taon upang malabanan natin ang kamalasang dala ng pangamba: Una, alalahaning hindi ka nag-iisa, mayroon kang tinatawag na "mga kaibigan".  Ikalawa, magkaroon ka ng tiwala sa sarili, at Pangatlo, malalim na pananampalataya sa Diyos.  Isaisahin natin, una, tandaaan mo na walang mapapala ang pagmumukmok! Hindi ka nag-iisa sa mundo!  May mga kaibigan kang masasandalan at malalapitan sa oras ng kalungkutan at pagsubok.  Subukan mong mag-imbentaryo ng mga kaibigan mo ngayong patapos na ang 2014.  Marami ka bang matatawag na tunay na kaibigan?  Dagdagan mo ang mga kaiban mo ngayong bagong taon.  Hindi mo mabibili sila mabibili o mahihiram o maiuutang.  Magkakaroon ka ng mga kabigan sa pagiging tunay na kaibigan din sa kanila.  Ikalawa, baka sabihin mong wala lang kaibigan... mali!  Sapagkat mayroon kang kaibigan na hindi ka maaring iwanan at iyan ay IKAW!  Oo, ang matalik mong kaibigan ay walang iba kundi ang iyong sarili.  Magkaroon ka ng tiwala sa iyong saili. Sa totoo lang, ikaw ang gumagawa ng kapalaran mo!  Hindi ang mga taong nasa palagid mo.  Mahalin mo ang iyong sarili.  Matuto kang humalakhak mag-isa...  tawanan ang iyon katangahan, tanggapin ang iyong kakulangan,  patawarin ang iyong sarilimg pagkakamali! Tandaan mo na ikaw ang makapagpapasaya sa sarili mo!  At pangatlo, magkaroon ka ng malalim na pananampalataya sa Diyos.  At dito papasok ang kapistahanng ipinagdiriwang natin ngayon:  ANG KAPISTAHAN NI MARIA, INA NG DIYOS.  Kapag binigo ka ng mga kabigan mo at maging ng sarili mo... huwang mong kalilimutan na MAY  DIYOS NA NAKAALALAY SA IYO!  Siya ang huling maaari mong kapitan at magbibigay sa iyo ng lakas upang maharap mo ang mga pagsaubok sa bagong taon na ito.  Kaya nga tayo nagsisimba at ibibigay sa atin ng Simbahan ang halimbawa ni Maria!  Siya na humarap sa malaking pagsubok ng ihain sa kanya ng Diyos ang isang planong kakaiba sa nais niyang mangyari sa kanyang buhay... ang mgaigng INA NG DIYOS!  Ngunit sa kabila ng maraming agam-agam at pag-aalinlangan, sa kabila ng kawalan ng kasagutan a kanyang mga katanungan ay nagawa ni Marian ipasa-Diyos ang kanyang buhay.  "Maganap nawa sa akin ayon sa wika mo..."  Mga kapatid sa pagpasok ng taong 2015, sana ay maipasaDiyos din natin ang ating mga suliranin at pagsubok na hinaharap at haharapin pa sa ating buhay. Hindi lang MANIGO o masagaba ang Bagong Taong darating sa ating piling kung ang Diyos ay kasama natin  Ito rin ay MAPAGPALA at punong-puno ng BIYAYA!  Katulad ni Maria, ang banal na INA NG DIYOS... taglayin natin ang malalim na pananampalataya sa pagsunod sa nais ng Diyos na mangyari sa ating buhay.  Huwag nating hayaang nakawin ng pagkabalisa at pagkatakot ang kapayapaang dapat ay nasa atin ngayon at sa darating na bagong taon.  Ipagdasal natin ang kapayapaan na maghari sa ating mga sarili.  "LET THERE BE PEACE ON EARTH AND LET IT BEGIN WITH ME..." 

Sabado, Disyembre 27, 2014

PAMILYANG BANAL AT MARANGAL: Reflection for the Feast of the Holy Family - December 28, 2014 - YEAR OF THE POOR

Ang bawat isa sa atin ay nangangarap na magkaroon ng isang masaya at nagkakaisang pamilya.  Ngunit paano na lamang kung ang pamilya ay magulo, kanya-kanya, at nagbabangayan sa isa't isa?  May kuwento na minsan daw ay may aksidenteng naganap.  Buong mag-anak na nakasakay sa kotse ay bumagsak sa bangin.  Nang bukasan ng mga imbestigador ang sasakyan ay nakita nilang patay ang lahat maliban sa isang unggoy  na marahil ay kanilang alaga.  Walang ibang saksi kundi ang unggoy na nagkataong matalino naman pala kung kaya't ito na lang ang tinanong ng imbestigador.  "Ano ang ginagawa ng tatay bago maganap ang aksidente?  tanong niya sa unggoy.  Kumilos naman ito na animoy sumusuntok.  "Ah sinusuntok ng tatay ang kanyang maybahay! Eh ano naman ang ginagawa ng nanay?"  Sunod niyang tanong sa unggoy.  Umarte ang unggoy na may sinasampal.  "Sinasampal ng nanay ang kanyang asawa! Yung dalawang anak sa likod ng kotse, ano ang ginagawa?"  taning uli ng imbestigador.  Iniakto ng unggoy na nagsasabunutan sila.  "Hmmm, nag-aaway ang magkapatid! Ikaw naman, unggoy ano ang ginagawa mo bago mangyari ang aksidente?"  huli niyang tanong.  Kumilos ang unggoy na tila nagmamaneho ng kotse!  Kaya naman pala! hehehe... Napakasaklap nga naman ang katayuan ng isang pamilyang sa halip na pagmamahalan ay alitan at away ang nangyayari.  Ang plano ng Diyos para sa pamilya ay maging pugad ng pagmamahalan at kasiyahan.  Ikaw ba ay tagpagdala ng kagalakan sa iyong pamilya?  O baka naman ikaw ay sanhi pa nga ng gulo sa tuwing ikaw ay umuuwi ng bahay.  Nakakalungkot sapagkat nawawala na ang kasiyahan na dapat ay namamayani sa isang pamilya.  May isang pari na nagkwento tungkol sa isang batang kalye na ang pangalan ay "Ngarakngak".  Ang ibig sabihin ng "NGARAKNGAK" sa Bicol ay "halakhak".  Masiyahin ang batang itong at kung minsan nga ay pagkakamalan mong sinto-sinto dahil sa lagi siyang tumatawang mag-isa.  Minsan ay nakasama siya sa feeding program ng parokya at nahalata ng pari na pabalik-balik si Ngarakngak sa pila.  Pagkakuha ng pagkain ay tatakbong palabas at babalik uli para kumuha ng isa.  Nagtaka ang pari at sa pangatlong pagbalik ay sinundan niya si Ngarakngak sa pinupuntahan nito.  Dinala siya sa ilalim ng isang tulay at doon ay nakita niyang ibinigay ng bata ang kanyang dalang pagkain sa kanyang mga magulang na maysakit. At nasaksihan niya ang galak sa mga mukha ng pamilya na nagsalo-salo sa tatlong platong pagkaing dala ng bata na tinatawag na "Ngarakngak".  Naging tunay siya sa kanyang alyas na "Ngarakngak" sapagkat nagdala siya ng kaligayahan sa kanyang mga magulang.  Ikaw ba ay nagdadala rin ng kasiyahan sa iyong pamilya?  O baka naman panay sakit ng ulo na lang at pighati ang binibigay mo sa iyong mga magulang?  Ang Kapistahan ng Banal na Mag-anak ay nagpapaalala sa atin na dapat tayong maging tagapagdala ng kaligayahan sa ating pamilya.  Ang mga anak ay nararapat ipagkapuri ang kanilang mga magulang at gampanang matapat at may paggalang ang kanilang tungkulin sa bahay.  Ang mga magulang naman ay hindi lang sapat na mahalin ang kanilang mga anak; dapat ay ipadama nila ito sa kanila.  Nangangahulugan ito ng pagbibigay ng "quality time" at regular na pakikipag-usap sa kanila.  Ang lahat ng ito ay may mas maisasakatuparan kung ang pamilya ay naka-sentro kay Kristo.  Hindi sapagkat "banal" ang Banal na Mag-anak ay wala na itong problema at kahirapang naranasan. Tayo rin, tulad ng Banal na Mag-anak ay nakararanas ng kahirapan at suliranin sa ating buhay ngunit kung ang ating mag-anak ay naka-sentro kay Kristo ay walang balakid na hindi natin kayang lagpasan o pagsubok na hindi natin kayang suungin.  Ang kasabihang "The family that prays together, stays together" ay hindi lamang "pius exhortation".  Ito ay dapat isabuhay ng pamilyang Kristiyano upang maisakatuparan ang plano ng Diyos para sa pamilya... na sana ang bawat pamilyang Kristiyano ay maging PAMILYANG BANAL AT MARANGAL.  

Huwebes, Disyembre 25, 2014

ANG REGALO NG PASKO: Reflection for Christmas Day - December 25, 2014 - YEAR OF FAITH

Ang Pasko raw ay para sa mga bata.  Hindi ako naniniwala!  Ito rin ay para sa mga bata ang isip! hehe! Bakit sapagkat sa Pasko ay tumatanggap tayo ng REGALO.  Bata man o matanda, may regalong tinatanggap kapag Pasko!  Pero dapat tayong mag-ingat sa pagtanggap ng regalo. May kuwento ng isang kura paroko na niregaluhan ng kanyang mga parokyano. Dahil sa liit ng kanyang parokya ay halos kilala niya lahat ang mga tao at ang mga kabuhayan nila. May isang batang lumapit na may bitbit na kahon na ang pamilya ay may "bake shop". Sabi ng pari: "Ah, alam ko yang dala-dala mo... cake yan 'no?" Sagot ng bata: "Ang galing mo Father, pano mo nahulaan?" "Obvious ba? e may bakeshop kaya kayo?" Sagot sa kanya ng pari. Lumapit ang ikawalang bata na may dala ring regalo na ang pamilya naman ay may pagawaan ng sapatos. "Alam ko yang regalo mo... sapatos yan!" Sabi ng pari. Laking gulat ng bata at tanong sa pari: "Pano mo nalaman Father?" "Obvious ba? May pagawaan kayo ng sapatos di ba? hehehe" Patawang sagot ng pari. Lumapit ang isa pang bata na may dalang kahon na medyo basa pa ang ilalim. May tindahan sila ng mga alak. Sabi ng pari: "Alam ko yan... alak yan." Hinipo ang basang bahagi ng kahon at tinikman. "Aha! Champagne ito... maasim!" Sabi ng pari. "Hindi po padre!" Sabi ng bata. "Mompo?" "Hindi rin po!" "E, ano ito...?" Sagot ng nakangiting bata: "Tuta po!"   O di ba dapat mag-ingat sa pagtanggap ng regalo?  Tinggnan muna bago tikman! hehehe...  Ang Pasko ay para sa lahat sapagkat tayong lahat ay tumanggap ng REGALO noong unang Pasko.  Sa katunayan sa Ebanghelyo ni San Juan ay ito ang kanyang nais sabihin.  Medyo may kalaliman ang mga salitang binitiwan ni San Juan ngunit kung ating pagninilayang mabuti ay maiintindihan natin na ang kanyang tinutukoy ay si Jesus na nagkatawang-tao.  "Sa simula pa'y narron na ang Salita... Ang Salita ay Diyos... at ang Salita ay nagkatawang-tao!"  Kaya nga tinawag siyang  "Emmanuel" ni Propeta Isaias na ang ibig sabihin ay "ang Diyos ay sumasaatin" at Siya'y nanirahan sa piling nating.  Ngunit ang pananatili ng Diyos ay pinagdududahan pa rin ng ilan sa atin.  Sa mga naging biktima ng karahasan, paghihirap dala ng kalamidad tulad ng bagyo ar lindol, kamatayan ng minmahal sa buhay, ang Diyos ay NOWHERE!  Ngunit para sa ating mga Kristiyano at lalong-lalo na para sa 'ting nakaranas ng Kanyang pagmamahal ay masasabi nating God is NOW HERE!  Naririto ang Diyos.  Sa katunayan, ay ito ang parating ipinahihiwatig ng Pasko:  Na si Jesus ang dahilan kung bakit may Pasko. Na Siya ang REASON OF THE SEASON!  Walang Pasko kung walang Kristo!  Kaya nga ang hamon sa atin ay panatilihin natin si Kristo sa pagdiriwang ng Pasko  "Let us keep Christ in CHRISTmas!"  Nakakalungkot na sa ibang bansa ay pinapalitan nila ang pagbati ng Merry Christmas ng HAPPY HOLIDAY!  Bakit? Sa kadahilanang hindi naman daw lahat ay Kristiyano.  Eh, bakit pa sila nagdiriwang ng Pasko kung tatanggalin naman pala nila si Kristo?  Parang wala sa hulog di ba?  Para sa ating mga Kristiyano ay sapat na upang ipagpasalamat natin sa Diyos na may kahulugan ang ating pagdiriwang!  Kaya nga dapat ay ipagpasalamat natin sa Kanya ang tinaggap nating REGALO na walang iba kundi ang biyaya na Kanyang anak na si Jesus!  Kung ang Salita ay nagkatawang tao ay dapat din nating bigyan ng "laman"  o isabuhay ang biyayang ito!  Ngayong Pasko ay maging BIYAYA rin tayo para sa isa't isa.  We are GIFTS to everyone!  Ikaw ay biyaya para sa ibang tao!  Hindi ka kamalasan para sa pamilya mo o sa mga kaibigan mo!  Ikaw ay BLESSING na maituturing!  Kaya ibahagi mo ang blessing na ito sa iba!  Share Christ this Christmas.  MERRY CHRISTmas!

Lunes, Disyembre 22, 2014

KABUTIHANG MAGPAKAILANMAN: Reflection for 8th Day of Christmas Novena -SIMBANG GABI - December 22, 2014 - YEAR OF THE POOR

Ano nga ba ang meron sa pangalan mo?  Natanong mo na ba ang iyong magulang kung bakit ito ang pangalang na ibigay n'ya sa iyo?  Karaniwang ang mga pangalan ay nanggagaling sa magulang kaya nga't malimit na tayong makakita ng mga Jr, (junior) sa huli ng pangalan.  Kung minsan naman ay pinagsamang pangalan ng tatay at nanay ang pangalan bata.  Halimbawa ay Jomar sapagjkat ang tatay ay Jose at ang nanay ay maria.  May kuwento na minsan daw ay kinausap ni Mommy Dionisia ang anak na si Manny. "Anak, gusto ko naman pag nagka-anak kayo uli ni Jinky, di lang pangalan ninyo ang pagsasamahin, Dapat kasali din pangalan ko!" "Oo naman nay, kasu midyu mahirap yun!" sagot ni Manny.  "Hindi ah! May naesep na nga ako eh!"  payabang na sagot ni Mommy D.  "Talaga nay anu?" "Simple lang anak... DIOMANJI (Dionisa-Manny-Jinky)!"  hehehe... Bakit nga ba JUAN ang pangalang ibinigay sa anak ni Zacarias at Elisabet?  Kung susundin natin ang tradisyon ng mga Judio ay dapat na ibinigay sa kanya ang pangalang Zacarias tulad ng kanyang ama.  Kaya nga laking pagkagulat ng mga taong naroon ng marinig na JUAN ang ipapangalan sa kanya sapagkat wala sa kanilang kamag-anak na may gayong pangalan.  Ano ba ang nilalaman ng pangalang Juan?  Sa wikang Ingles ang ibig sabihin ng Juan ay GOD IS GRACIOUS!  Totoo nga naman, napakabuti ng Diyos sapagkat unang una ay tinanggal Niya sa kahihiyan ang pagiging walang anak ng mag-asawang Zacarias at Elisabet.  Pangalawa ay sapagkat ang pagkapanganak kay Juan ay nagpapakita na nilingap ng Panginoon ang kanyang bayan sa kabila ng pagkasalawahan nito!  Tunay ngang "God is good all the time and all the time God is good!"  Hindi Niya binigo ng Diyos ang Kanyang bayan sa Kanyang pangako.  Ang Diyos nanatiling TAPAT sa tao.  Tunay ngang hindi mapapantayan ang katapatan ng Diyos sa atin.  Sa kabila ng katigasan ng ating mga ulo ay ipanagpatuloy pa rin Niya ang planong kaligtasan!  Tayo lang naman kasing mga tao ang nagtataksil at may pusong salawahan.  Madalas nating ipagpalit ang Manlilikha sa kanyang mga nilikha!  Sa katunayan ay ito ang kahulugan ng kasalanan ayon kay San Agustin.  "Aversio a Deo, conversio ad creaturam!"  (Turning away from God and turning towards creatures!)  Ilang beses ko na bang ipinagpalit ang Diyos sa mga makamundo at mga materyal na bagay (o kahit tao)?  Kung minsan naman ay hindi natin pinaninindigan ang pangalan ni Kristo na ating tinanggao noong tayo ay bininyagan. Ang masama pa nga ay ikinahihiya natin ito sa tuwing hinihingi nito ang ating pagsaksi,  Simpleng pagdarasal bago kumain sa isang fastfood restaurant o kaya naman ay pag-aatndanda ng krus pagdaan ng jeep sa isang simbahan  ay ating ipinagwawalang bahala dala marahil ng kahihiyan na rin sa ating mga katabi.  Paano pa kaya kung buhay na natin ang hinihingi para panindigan ang ating pangalang Kristiyano?  Huwag sana nating biguin ang Diyos kung paanong di Niya tayo bilang Kanyang bayan!  Patuloy Niya tayong liingapin sa kabila ng ating pagkamakasalanan.  Sapagkat  Siya ay Diyos na mabuti.... napakabuti! At ang kanyang kabutihan ay magpakailanman!

Linggo, Disyembre 21, 2014

PUSONG MAPAGPASALAMAT: Reflection for 7th Day of CHRISTMAS NOVENA / SIMBANG GABI - December 22, 2014 - YEAR OF THE POOR

Ano ba ang laman ng iyong panalangin sa tuwing ikaw ay magdarasal?  Baka naman puro hingi ka lang at yun lang ang laman ng iyong panalangin?  May kuwento ng isang taong laging nanghihingi sa kanyang panalangin.. Minsang napadaan siya sa isang simbahan at tumapat sa isang imahe ni Jesus na nakapako sa krus.  "Panginoon, sana naman bigyan mo ako ng t-shirt na Calvin Klein, maong pants na LEVIS, sapatos na NIKE at relo na G-SHOCK! Laking gulat niya ng sumagot ang Panginoon,  "Mahiya ka naman Juan... tingnan mo nga ako, bahag lang ang suot ko, ikaw kung makahingi... WAGAS!"  hehehe... Baka naman kapag nagdasal tayo ang nasasambit natin ay "PENGE NOON... PENGE NOON..." sa halip na " PANGINOON! PANGINOON!  Hindi ba dapat ang unang lumalabas sa ating bibig ay pagpupuri at pasasalamat?  Ang lakas nating humingi sa Diyos ngunit hina naman natin magpasalamat.  Ang mga pagbasa natin sa ika-7 araw ng ating Nobena para sa Pasko ay mag tema ng PASASALAMAT.  Nagpasalamat si Ana sa pagbibigay ni Yahweh sa kanya ng anak na si Samuel at bilang utang na loob ay inihandog niya si Samuel sa templo upang maglingkod. Sa Ebenghelyo naman ay punong-puno ng kagalakan na ipinahayag ni Maria ang kanyang pasasalamat sa Diyos sa kanyang MAGNIFICAT!  "Ang puso ko'y nagpupuri sa Panginoon!... dahil sa mga dakilang bagay na ginawa sa akin ng Makapangyarihan!"  Sa ating buhay ay napakadaling magpasalamat sa Diyos hangga't mabuti ang mga kaganapan natin.  Madaling magsabi ng "Praise the Lord!" kapag napromote ka sa trabaho, kapag nanalo ka sa lotto, kapag nakapasa ka sa board exam. Subukan mong mag praise the Lord kapag nasunugan ka ng bahay, kapag nalugi ka sa negosyo, kapag iniwan ka ng kasintahan mo... ang hirap di ba?  Dapat natin pasalamatan ang Panginoon sa maraming biyayang ipinagkakaloob Niya sa atin.  Dapat natin siyang pasalamatn sa mga maganda at maging sa mga di-kaaya-ayang pnagyayari sa ating buhay.  Una sa lahat sa regalo ng BUHAY na patuloy niyang ipinagkakaloob sa atin.  Pangalawa ay sa biyaya ng PAMILYA na mayroon tayo.  Hindi man perpekto ang ating pamilya subalit ito ang "the best" na ibinigay niya para sa atin.  At pangatlo ay dapat rin natin siyang pasalamatan sa biyaya ng KALIKASAN na patuloy na umiiral at bumubuhay sa atin!  Ngunit tandaan natin na ang pasasalamat ay mayrooon dapat na kaukulang pagbibigay.  Sa ingles ito ay THANKS-GIVING!  Hindi lang thanks kundi may GIVING na dapat mangyayari.  Ang tunay na pasasalamat ay may kaukulang pagbibigay at ang pagbibigay ay dapat may kasamag SAKRIPISYO sapagkat may bahagi sa atin na nawawala kapag tayo ay naghahandog.  Kapag nagsabi ka ng THANKS sa mga magulang mo ay dapat may kasama itong pagsunod, paggalang at pagmamahal sa iyong mga magulang.  Kapag nagsabi ka ng thanks sa mga teachers mo ay may kasama dapat itong pagsisikap na mag-aaral ka at hindi magpapabaya sa iyong pag-aaral.   Kapag nagsabi ka ng thanks sa asawa mo ay may kasama itong pagbibigay ng katapatan sa kanya at pag-aaruga sa iyong pamilya. Huwag sana nating sabihin para sa mga may kaya lang ang pagbibigay.  Sabi nga ni Blessed Mother Teresa of Calcutta :  "If you cannot feed one hundred people then feed at least one!"  Ibig sabihin ay walang taong masyadong mahirap para magkaloob ng tulong sa iba.  Tadaan natin na sa pagtulong ang prinsipyo ay :"Kung gusto mo may paraan, kung ayaw mo may dahilan!"  Kung matututo lamang tayong magbigay mababawasan ang mga makasarili sa ating mundo at magkakaroon ang bawat isa sa atin ng PUSONG MARUNONG MAGPASALAMAT!